Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

De eed

 
Het Nederlandse volk schaart zich massaal achter het Nederlands elftal tijdens EK's en WK's. Het land is één, één grote kolkende oranje massa. We zijn trots, trots op Nederland. Maar zodra deze kampioenschappen zijn afgelopen is het gevoel van saamhorigheid verdwenen, het rood-wit-blauw is weer weg uit het straatbeeld en geen gek uitgedoste Nederlanders meer op straat. Het gewone leven gaat weer zijn gang en van vaderlandsliefde (of pattriotisme) is nog maar weinig te merken.

Amerika is een grootnland, een groot land met problemen. Het percentage Amerikanen dat in armoede leeft is groot, wat weer resulteert in veel criminaliteit. Een ander probleem is zwaarlijvigheid. Hoeveel Amerikanen ik wel niet naar de counters heb zien waggelen, terwijl ze al het formaat van een pasgeboren olifant hebben. Discriminatie is één van de andere problemen. Het was deze week nog in het nieuws: een zwarte werknemer doodt 8 van zijn collega's en verwondt 2 andere voordat hij zelf zelfmoord pleegt. De 'melting pot' in de USA is nog niet voltooid. In de politiek kibbelen de Democraten en de Republikeinen heel wat af en eens zijn ze het bijna nooit.

Ondanks de vele problemen in het land is er wel iets dat veel Amerikanen met elkaar verbindt: het land zelf en hun liefde daarvoor. Vaderlandsliefde oftewel pattriotisme is op veel plekken te zien. De Amerikaanse vlag is overal terug te vinden: bij huizen, bedrijven, overheidsgebouwen, scholen en winkels. Van kleine Amerikaanse vlaggetjes op prikkertjes in de taart tot vlaggen groter dan een vrachtwagen. Je vindt ze ook in de klaslokalen naast het schoolbord en ik herinner me een vlaggetje aan de wandelstok van een veteraan die ik vorig jaar ontmoette. Is het niet in de vorm van een vlag, dan is de Amerikaanse vlag wel ergens op een sticker, iemands brettels of op een nummerbord te vinden. Men gaat het leger in om het vaderland te dienen. Op de scholen zijn vakken, niet alle, gericht op Amerika. Amerika is belangrijk, men is trots op Amerika en men houdt van Amerika. Het is dé bindende factor.

Ik zei het al: de Amerikaanse vlag is belangrijk, de vlag is heilig en overal is de 'Stars and Stripes' te vinden. Schooldagen worden begonnen met het trouw zweren aan die vlag, de 'pledge' wordt het ook wel genoemd. Niet alleen op school gebeurt, zo was ik gisteren bij de vergadering van de Spartanburg County Council, waarin de representatives voor de county (gemeente) in de House of Representatives in South Carolina bijeenkomen. Een zaal vol met burgers erbij. En als de vergadering wordt geopend, begint men de eed van trouw aan de Stars and Stripes of eigenlijk het land. Stomverbaasd stond ik tussen ongeveer 100 mensen die met hun hand op de borst de eed uitspraken. Ik was als Nederlander waarschijnlijk de enige die het niet kende, maar het de eed gaat als volgt:

"I pledge allegiance to the flag of the United States of America and the republic for which it stand. One nation, under God, indivisible with liberty and justice for all."

Zo goed als wij het volkslied kennen, zo goed kennen zij deze tekst.

De United States of America: het land der pattriotisme.

 Stuur door   Dit is niet OK 

 

2 Hyvers respecteren dit

 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags