Ik geloof dat Hardinxveld-Giessendam toch wel in de Bible Berlt ligt in Nederland. Zeker als je op een zondag rondkijkt op de straat: overal zie je zwarte kousen. Nergens anders kreeg de SGP zo groot percentage van de stemmen tijdens de afgelopen Tweede Kamerverkiezingen als in in Hardinxveld-Giessendam. Je kan dus wel stellen dat ze in mijn woonplaats gelovig zijn, ook mijn oma is. Zelf had ik nog nooit een kerkdienst bijgewoond. Dat was dan ook de reden voor de mensen waar ik verblijf in de Verenigde Staten om mij mee te nemen naar hun kerk.
Zondagmorgen werden we welkom geheten bij de First Baptist North Spartanburg kerk. Daar sta je dan in je nette pak. Overal werd ik geintroduceerd als de Sebastiaan Vonk, spreek de naam uit met een Amerikaans accent, uit Nederland, die voor het graf van mijn vader zorgt. Ik ben namelijk bij de dochter van Charles G. Brinkley, een Amerikaanse soldaat die tijdens de Tweede Wereldoorlog omkwam en nu in Belgie is begraven. Sinds enkele jaren verzorg ik zijn graf. In de Bible Class kreeg ik zelfs een applaus na een korte introductie. Teveel eer eigenlijk voor zoiets simpels als ik doe.
Ik had eigenlijk geen idee wat ik van een Bible Class, de naam van deze was New Beginnings, moest voorstellen. Ik wist alleen dat het een groep mensen zou zijn die gezamenlijk bidden. Dat deden ze ook. Bij binnenkomst in het zaaltje kregen we een lijst met namen waarvoor mensen uit de groep een gebed hadden aangevraagd. Op de lijst o.a. Owen Webb, die in Afghanistan zit en Barry Boyce, die aan kanker lijdt. Hij is een van de vele die vanwege kanker op de redelijk lange lijst staan. Het is een class, klas dus, en daarom worden er ook elke week lessen over het geloof gegeven. Mensen hebben zelfs een 'schoolboek' bij zich. Vandaag werd er gesproken over integriteit: doe je wat goed is (volgens god) of doe je wat jezelf beter doet voelen, maar eigenlijk verkeerd is? De les over integriteit is een van de vele lessen in het schoolboekje, voor elke week 1 en allemaal gerelateerd aan het geloof.
Na deze Bible Class was het tijd voor de werkelijke kerkdienst. Het zou mijn eerst en gelijk ook een Amerikaanse. Ik had geen idee wat ik van deze kerkdienst, die ook op de lokale TV werd uitgezonden, kon verwachten. De dienst stond onder leiding van pastoor Michael Hamlet. Ik moet zeggen dat het gezang indruk op mij maakte, zeker het nummer
Something Happens. De overtuiging waarmee het nummer werd gezongen en hoe mensen in het nummer opgingen, dat was werkelijk indrukwekkend.
De pastoor sprak over het feit dat, volgens hem, het lijkt alsof moslims en joden steeds meer mogen zegen, terwijl christenen steeds meer beperkt worden in hun geloof en dit niet meer kunnen uiten. Hij sprak ook over wat mensenlijk werkelijk gheloven. Wat ze werkelijk geloven is namelijk niet alleen wat ze zeggen te geloven, maar ook wat ze doen bepaalt hun geloof. Zijn verhaal kon mij wat minder boeien eigenlijk. Wat mij opviel is dat deze Amerikaanse kerkdienst eigenlijk op het gezang na niet lijkt op de Nederlandse diensten die ik op TV heb gezien. Geen kerkelijke gewaden voor de pastoor. Gewoon een man in pak.
Voor veel mesen als ik betekent het geloof niets, maar voor veel andere speelt het een belangrijke rol in hun leven. Bij een kerkdienst of een Bible Class wordt het duidelijk hoe belangrijk het geloof is voor sommige mensen. En het was bijzonder om dat een keer van dichtbij te zien.
Stuur door
Dit is niet OK