Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Le Tour de France

 

De Tour de France zal waarschijnlijk nooit zo populair worden als het WK voetbal, waarbij de wedstrijd van Nederland tegen Brazilië meer dan 11 miljoen kijkers trok. Ook mij kan wielrennen eigenlijk niet zoveel boeien. De Giro d?Italia en de Vuelta laat ik aan mij voorbij gaan. Ik zal ook geen flauw idee hebben door wie deze rondes zijn gewonnen. Maar bij de Tour de France ligt dat anders. 



Bij de Tour de France denk ik altijd aan vakantie. Niet meer dat dagelijkse geleuter op school, gewoon niks doen, enkel kijken naar wielrenners als Mc Ewen, Hushovd en niet te vergeten de enige echte Armstrong, die op hun fiets het Franse landschap doorrijden. Als de Tour de France is begonnen, weet ik het zeker: de vakantie is begonnen. Het gevoel zal waarschijnlijk voort zijn gekomen uit het feit dat ik de Tour vroeger altijd op vakantie volgde. Maar ook de Tour kan mij niet urenlang boeien, eigenlijk enkel het laatste uur: weten de ontsnappers het peloton voor te blijven?

De Tour de France, oftewel de Ronde van Frankrijk, is niet altijd zo Frans als de naam doet voorkomen. Vorig jaar vond de proloog nog plaats in het Engelse Londen, dit jaar vindt die proloog plaats in ons kikkerlandje. De Tourstart, le Grand Départ, vindt plaats in havenstad Rotterdam dit jaar op 3 juli. Vanuit diezelfde stad zal een dag later het peloton vertrekken voor de eerste etappe die naar het Belgische Brussel zal gaan. De start van zo groot sportevenement, zo dicht bij huis mag je eigenlijk niet missen en dat ben ik dan ook niet van plan.

 

Ik heb geen zin om uren te wachten om voor 10 seconden een glimp van het peloton op te kunnen vangen en besluit daarom om naar de proloog te gaan op zaterdag 3 juli. Ik zal dan maarliefst 3,5 uur lang getrakteerd worden op wielrenners die zich het schompes fietsen om een goeie tijd neer te zetten op het 8,9 lange parcours dat hen o.a. over de Erasmusbrug brengt. Na een week van exotische tempraturen en zonneschijn is natuurlijk precies voor die zaterdag de weersverwachting slecht: kans op zware onweersbuien. We moeten het er maar mee doen. Het zal voor mij de pret niet gaan drukken. 

Aangezien er honderdduizenden mensen verwacht worden, besluit ik maar om een paar uur voor de start van de eerste renner naar Rotterdam te gaan om de grote mensenmassa voor te zijn en zodat ik ook dan ook nog voor het begin naar de start/finish kan gaan. Eigenlijk mislukken beide: in de treinen is het al bomvol en bij de Erasumusbrug staan ze al rijen dik. Ik zie daar ook al de reclamekaravaan van de Tour voorbij komen. Ik loop verder richting de start/finish die lopend toch wel wat verder blijken dan gedacht. Ik haal de eindstreep bij lange na niet. Net voorbij de boog die aangeeft dat het nog 2 km is tot de finish stel ik mij op bij het hek. Ik heb in ieder geval een eerste rang plek en zie de renners tevens 2x voorbij komen: 1x aan elke kant van de weg.

 

Niet lang nadat ik ben gaan staan kwam de promotiekaravaan mijn positie voorbij. Ik had zoals altijd weer veel 'geluk': de wagens reden of door of er werd iets natuurlijk net achter mij of naast mij gegooid, waar het gretig door anderen werd weggegraaid. Na de promotiekaravaan volgen nog enkele renners die voor het laatst het parcours verkennen. Ik schiet nog wat plaatjes van ze, maar als niet-kenner heb ik eigenlijk geen idee wie het zijn. Van mij mag de Tour ook wel gaan beginnen nu. Ik sta al bijna 2 uur te wachten en krijg dan ook al last van mijn voeten. Tot overmaat van ramp is het ook al begonnen met regenen. Tijd voor een paraplu en regenjas.

Uit het commentaar dat ik hoor uit de speakers, wat gelukkig ook nog in het Nederlands was en niet enkel in het onverstaanbare Frans, begrijp ik om 16.15 dat de eerste renner is vertrokken. Ik sta klaar met mijn Canon spiegelreflex om foto's te maken van deze eerste renner genaamd Mayos als ik mij niet vergis. Ik zie een motor met zwaailichten aankomen en niet veel later komt hij er dan aan. Ik moet veel moeite doen om een goeie foto te maken aangezien hij met grote snelheid voorbij raast. 191 andere renners zullen volgen. Veel gejoel en applaus is er voor de bekendere renners en de natuurlijk ook de Nederlandse renners als Tankink en Gesink. Naast mij staan een fanatieke vader en zoon, en een dochter en een moeder die zijn meegesleept, te klappen en te juichen voor bijna elke renner en daarvan ook de voornaam kennen. Ikzelf heb van de meeste namen nog nooit gehoord, maargoed ik ben ook maar een leek in wielrennen.

 

Van vele renners die aan mijn kant van de weg langskomen maak ik foto's. Als het niet regende tenminste, want het regende behoorlijk veel die middag. Op het punt waar ik sta zijn ze nog maar 2 km van de finish verwijderd. Aan hun gezichten is duidelijk af te lezen dat de tijdrit zwaar is en hen veel kracht kost. Ook twee bebloede renners zie ik voorbij komen, niet iedereen komt er zonder kleerscheuren van af. Als ik mijn lens verwissel schiet vol enthousiasme het stofkapje daarvan het parcours op en natuurlijk kan ik daar niet bij om het op te rapen. Ik krijg het nogal benauwd, zeker als een renner er maar op een paar cm na er bijna overheen rijdt. Met wat gebaren weten anderen de aandacht van een beveiliger op het dopje te richten die het voor mij opraapt. Daarna wissel ik nog maar 1x van lens en doe dat voorzichtig, heel voorzichtig...

Het maken van foto's gaat mij sowieso niet altijd goed af. Ik merk dat een deel van de foto's bewogen is door de grote snelheid waarmee de renners voorbij komen of ik ben te laat om een renner op de foto te zetten, omdat mijn aandacht gericht is op of de overkant van de weg of één van de vele helikopters die boven de stad hangen om de Tour te registreren. Uiteindelijk heb ik toch nog namen als  Cavendish, Mc Ewen, Tankink, Popovych, Fletcha en Sastre op de foto weten te zetten.

 

De echte grote namen als Armstrong en Contador zijn pas op het einde aan de beurt en waar ik van de onbekendere renners genoeg foto's hebben kunnen maken, lukt het juist van hen niet goed, omdat het publiek zover over de hekken heen is gaan hangen dat ik de renners niet meer aan kan zien komen. Ze zijn voorbij gereden voordat ik het doorheb. Gelukkig heb ik nog wel een foto kunnen maken van het handvat van het stuur van Armstrong?

Contador is de laatste renner en als hij voorbij is besluit ik om alsnog naar de start en finish te lopen. Er wordt al druk afgebouwd langs het parcours. Het circus genaamd de Tour de France trekt namelijk morgen alweer verder, veel rommel achterlatend in de stad. Ik kom langs de VIP-plekken die een prima zicht hadden op het gebeuren. Een grote massa dringt zich naar de finish toe om te kijken of daar nog iets te zien is. Het podium waar de truien worden uitgereikt kan ik niet vinden en besluit dan, nadat ik iemand een poging tot zingen heb horen doen op een groot podium nabij de finish, om terug te gaan naar het station. Onderweg kom ik nog kraampjes tegen die merchandise verkopen van de Tour, maar de prijzen daarvan doen mij besluiten om mijn geld in mijn zak te houden.

   

Er wordt druk opgeruimd en afgebouwd als ik terugloop naar het station, een wandeling van meer dan een uur. Ik vind het knap dat ik nog de weg terug weet in deze stad. De meeste mensen zijn al weg. Een vrouw roept naar me en vraagt of ik het naar me zin heb gehad. "Ja hoor", roep ik. Mijn voeten hebben het na 7 uur staan en lopen wel gehad en zijn dan ook blij als ik dan eindelijk in de trein zit op weg naar huis.

De Tour de France 2010 is begonnen en zo ook mijn vakantiegevoel. Helaas, moet ik nog een paar weken wachten, voordat ik zelf weg mag. Ik ben in ieder geval wel in de stemming nu. Viva l'été!

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags