Al voordat ik vertrok naar Amerika, vroeg de familie of ik een pak had om te dragen. Ik zei nee, maar dat was geen probleem. We zouden er wel een kopen als ik daar was. En dat deden we ook voor een paar dollars in een of andere winkel. Maar nog steeds had ik geen idee waarvoor ik een pak nodig had. Daar ben ik inmiddels wel achtergekomen.
Afgelopen dinsdag gingen we op weg naar de State Capitol of Kentucky, het regeringsgebouw van de Staat Kentucky. Daar aangekomen werd het mij duidelijk dat we naar de gouveneur zouden gaan. Waarvoor, ik had nog steeds geen idee. We werden toen door een van de secretaresses binnen gelaten in de office. De gouveneur zou zo komen.
Toen kwam iemand binnen, niet de gouveneur, want die was er niet, maar iemand die hem verving. Na een kort gesprek overhandigde hij mij een certificaat: ik was benoemd als Kentucky Colonel, de hoogste onderscheiding van de staat Kentucky. Dit was als 'een bedankje' voor wat ik doe. Ik werd daarmee de 2e persoon onder de 18 jaar die deze onderscheiding kreeg.
Ik dacht dat dat alles was, maar ik moest donderdag weer mijn pak aan. Ik had namelijk interviews met de krant, TV en een magazine in het Patton Museum. Teminste, dat dacht ik totdat ik het Patton Museum binnenliep...
Er bleek een ceremonie voor mij georganiseerd te zijn. Aanwezigen hierbij waren o.a. twee Amerikaanse veteranen, militairen uit de U.S. Army, familie van de door mij geadopteerde soldaat en pers. Om mij te eren en bedanken voor wat ik doe, ontving ik o.a. een Amerikaanse vlag, die op de Capitol Building van Amerika in Washington was gebruikt, een
Certificate of Appreciation for Patriotic Civilian Service van 80th Division Training Command en werd ik benoemd als
A Patriot of '76 door de National Sojourners.
De dag eindigde daarmee niet. Er waren ook nog enkele activiteiten voor mij georganiseerd op het terrein van Fort Knox, een militaire basis van de U.S. Army. Zo maakte ik gebruik van een schietsimulator en tanksimulator, waar normaal gesproken de soldaten van de U.S. Army worden opgeleid. Daarnaast bekeek ik ook een Basis Training van nieuwe soldaten. Ik mocht mee doen, maar dat was mij iets teveel van het goede. Tijdens deze activiteiten ontving ik veel bedankjes en blijk van waardering voor wat ik doe, maar benadrukte ook dat ik niet de enige ben die dit doe. Het geeft in ieder geval aan dat wat we doen door velen in Amerika wordt gewaardeerd.
Dit waren in ieder geval twee hele speciale dagen, die lang bij zullen blijven. Maar eerst ook nog genieten van de laatste dagen in het land waar alles kan.
Stuur door
Dit is niet OK